ترانه ی به کنارم بنشین رو دوست دارم.زیاد تمرینش می کنم.آواز و ساز منو تا حد زیادی راضی نگه می داره از زندگی,موسیقی و ساز سنتی ایران زمین درسته که غم انگیز هستش و گوش دادن بیش از حدش انسان رو منزوی و درونگرا می کنه ولی عقیده ی من اینه که باید زنده نگه داشته بشه و آسیب نبینه و از بین نره می تونه به شکل صحیحش امروزی تر شه بدون اینکه لطف و اصالتش رو از دست بده