حسرت عالی بود، عالی. هر که بر طبل تنهایی ما بکوبه چون یار رو به یادمون میاره عالی است. و این همیشه حسرت خوردنه که برای ما عالی است. دیگران از زندگی لذت میبرند در حالیکه ما از زنده بودن عذاب میکشیم. غیر حسرت مگه کاری میشه کرد؟ اون که رفته دیگه هیچوقت نمیاد