مانی رهنما » کجا به خنده می رسیم؟ Listen Icon

آهنگ ها : ۸
» تاریخ انتشار : 1389
ناشر : ایران گام
فرستنده آلبوم : سعید به یاد عشق (amiras)

۱

.

تحملم کن

{۵۱,۵۸۹}دانلود

۲

.

زندگی مسخره

{۱۹,۴۸۴}دانلود

۳

.

کجا به خنده می رسیم

{۲۲,۳۷۰}دانلود

۴

.

یه پیانو یه گل سرخ

{۷,۱۹۱}دانلود

۵

.

یاد تو

{۶,۰۵۲}دانلود

۶

.

خودمو گم کردم

{۵,۱۰۱}دانلود

۷

.

آینه وار

{۵,۸۵۰}دانلود

۸

.

وداع

{۷,۱۴۴}دانلود
کجا به خنده می رسیم؟


تا کنون 11 نفر در مورد آلبوم "کجا به خنده می رسیم؟ نظر داده اند.
+ شما هم نظر خودتون رو بنویسید.

<< مشاهده همه نظرات >>


hossein lashkari
عالی تر از عالی


محمد جباری
از شاگرد بابک بیات بهتر از این در نمیاد عالی بود


مهدی دلکوک
به نظر من مانی رهنما ریسک بسیاربالایی انجام داد که بعد ازپنج سال البومی فقط با پیانو و بدون تنظیمات امروزی رو روانه بازار کرد که این نشون میده به سبک و استایلی که خودش میخونه خیلی اعتقاد داره. پیانو مرحوم ارزومانیان بسیار حرفه ای و درخور این البوم نواخته شده.
این یک موضوع بدیهیه که اگه هر هنرمندی اثاری که ارایه میکنه برای مخاطبان خودش باشه بسیار موفقتره تا اینکه بخواد کاری رو انجام بده که همه نوع سلیقه رو دربر بگیره. امثال مانی رهنما هم که همواره به سلیقه مخاطب خودشون احترام میذارن به عنوان یک هنرمند واقعی شناخته میشن


bahareh fy
هر ثانیه نوازندگی آندره میلیون میلیون ارزش داره و واقعا نبودش در موسیقی ما احساس میشه.خوش بحال مانی که یه کار خاطره انگیز در کنار آندره انجام داده.


ALLAIN DELON
امثال مانی ابی ها و داریوش های موسیقی ایرانند
کار بسیار عالی بود و اصالت موسیقی رو حفظ کرده


محسن هاشمی
مانی یعنی لمس موسیقی
صدایی که میشه باهاش به اوج ابرا رسید
این آلبوم محشر بود فقط همین


Azita Por az khalie eshgh
به نظرم متن ترانه ها عالی و پر از احساس بود.احساسی که خیلی از ماها میتونیم از نزدیک بودن خودمون لمسش کنیم
ملودی هم دوست داشتنی بود و به دل می نشست
در کل عالی بود


شها بي  
افتضاح بود
ترانه های غیر از ترانه ی یغما گلرویی حرفی برای گفتن نداشتن خصوصا ترانه های بابک صحرایی که

خبری هم از ملودی نبود
به نظرم همون تنظیم پیانو اگر بی کلام منتشر میشد بهتر بود.


پریناز رخ صفت
دوستان نکته بارز این آلبوم نوازندگی درخشان شادروان آندره آرزومانیانه که ضرب سر انگشت جادوییش رنگ طراوت به فضای مرده ملودی های مونولوگ این کار می ده !
این آلبوم از نظر ملودی هیچ حرفی برای گفتن نداره ! یعنی اصلا مشخص نیست که آیا چهارچوب ملودی سازی در این کار رعایت شده ؟ من با دید کاملا کارشناسی به عنوان یک موزیسین می گم که جمله های ملودی این کار به قدری پراکنده و در تلفیق ها دچاره نقصانه که به هیچ وجه نمی تونه خاصیت زمزمه پذیری رو در موسیقی پاپ که یه اصل بدون جایگزینه رعایت کنه !
نکته بعدی ترانه های این آلبومه ! ترانه های این آلبوم فرسنگ ها با جریان ترانه امروز ما فاصله داره یعنی اون چیزی نیست که از خوبای ترانه داخل ایران می شنویم . فضای ترانه ها به غیر از " زندگی مصخره " به شدت تحت تاثیر فضا های ذهنی ایرج جنتی عطایی اون هم در ا5 سال قبل از انتشار این البومه که باید تبریک این داشتان رو به آقای بابک صحرایی گفت که استاد نوشتن ترانه های بی مفهوم و بی احساسن !
آقای مانی رهنما و خوندنشون هم که انگار همون مانی رهنمای پرنده و غزل هستند ! هیچ تغییر و نو شدنی در این آلبوم اتفاق نمی افته و انگار یک سری اتود های ایشون رو به خاطر اینکه با خرج کمی هم انجام بشه با یک ساز منتشر کردتن تا اگه شد یک پولی این وسط در بیاد !
موسیقی لس انجلس که به خاطر کپی کردن ازش انتقادی نمی شه کرد اما موسیقی داخل ایران با سرمایه 70 میلیون شنونده و خرید آلبوم ها وقتی این تولیدشه نباید ازش به سادگی گذشت و باید کسایی که با این تولید ها وقت و پول دیگران و اسراف می کنن بازخواست کرد !


احسان پناهی
این آلبوم ترکیبی از ترانه های دلنشین، موسیقی اصولی و صدایی گوش نواز هستش که روح انسان رو به پرواز در میاره. درود بر مانی رهنما با سلیقه موسیقی بسیار زیباش



+ شما هم نظر خودتون رو در مورد این آلبوم بنویسید.

<< تمام 11 نظر رو بخونید >>

This page was generated in 0.06 seconds.
© TIRIP Persian Music بهمن 1380 تا 1393