من مست و تو ديوانه ما را كه برد خانه
صد بار تو را گفتم كم خور دو سه پيمانه
جانا به خرابات تا لذت جان بيني
جان را چه خوشي باشد بي صحبت جانا

از خانه برون رفتم مستيم به پيش آمد
در هر نظرش پنهان صد گلشن و كاشانه

چون كشتي بي لنگر كژ مي شد و مژ مي شد
وز حسرت مرده صد عاقل و فرزانه
گفتم ز كجايي تو؟ دستي و گفتي اي جان
نيميم ز تركستان نيميم ز فرقانه

نيميم ز آب و گل نيميم ز جان و دل
نيميم لب دريا نيميم همه دردانه
گفتم كه رفيقي كن كه منت خويشم
گفتا كه بنشناسم من خويش ز بيگانه

زاهد بودم ترانه گويم كردي
سر حلقه بزم و باده جويم كردم
سجاده نشين باوقاري بودم
بازيچه كودكان كويم كردي
عزيز دلم جانم جانم

من زاهد بيچاره گشتم ز خو آواره

[ آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ]

فرستنده متن : سميرا