می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی
*****
می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی
*****
درویشم و دنیا ، واسم یه مشت خاکه همه دار و ندارم ، فقط یه دل پاکه درویشم و دنیا ، واسم یه مشت خاکه همه دار و ندارم ، فقط یه دل پاکه
***** می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی
درویش رو هر گلیم پاره ، شب رو سر می آره قطره با یه دریا ، براش فرقی نداره درویش رو هر گلیم پاره ، شب رو سر می آره قطره با یه دریا ، براش فرقی نداره
***** می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی
فرستنده متن : علی خلجی
متن ترانه درویش در تاریخ جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۸۳ و ساعت 9:33:00 PM ارسال شده است.
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter