|
|
|
|
|
|
قایق کاغذی رو آب داره میره
من نگاهش میکنم و گریهم میگیره
قایق کاغذی میره و میدونم
که برای گریه کردن دیگه دیره
برای گریه کردن دیگه دیره
زندگیم کتابِ مثنوی نبوده
من از اون روزی که دنیا رو شناختم
زندگیم یه تیکه کاغذ پاره بوده
که ازش یه قایق کاغذی ساختم
ازش یه قایق کاغذی ساختم
کی برام مونده که با دستِ محبت
روی سینهام بفشارد عشق و شادی
چی برام مونده به جز اشکِ ندامت
که به چشمِ خشکِ من تو هدیه دادی
شکلِ مهتاب توی خاطره اسیره
دلم از دیدنِ نیلوفر میگیره
عکسِ خوبِ کودکی کنارِ برکه
زُل زده به قایق و با اون میمیره
جاده تنها اونورِ برکه نشسته
باز نگاهش به منه، این منِ خسته
قصّهء مسافر و قصّهء رفتن
قصّهء تلخِ منه در خود شکسته
کی برام مونده که با دستِ محبت
روی سینهام بفشارد عشق و شادی
چی برام مونده به جز اشکِ ندامت
که به چشمِ خشکِ من تو هدیه دادی
قایق کاغذی رو آب داره میره
من نگاهش میکنم گریهم میگیره
قایق کاغذی میره و میدونم
که برای گریه کردن دیگه دیره
برای گریه کردن دیگه دیره
زندگیم کتابِ مثنوی نبوده
من از اون روزی که دنیا رو شناختم
زندگیم یه تیکه کاغذ پاره بوده
که ازش یه قایق کاغذی ساختم
ازش یه قایق کاغذی ساختم
کی برام مونده که با دستِ محبت
روی سینهام بفشارد عشق و شادی
چی برام مونده به جز اشکِ ندامت
که به چشمِ خشکِ من تو هدیه دادی | |
فرستنده متن : موکا
متن ترانه قایق کاغذی در تاریخ جمعه ۱۹ دی ۱۳۸۲ و ساعت 5:05:00 PM ارسال شده است.
|
|   
Watch Music Video |
| |
|
|
|
|
|
|
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter