حریفا ، میزبانا میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد تگرگی نیست ، مرگی نیست صدایی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است من امشب آمودستم وام بگذارم حسابت را کنار جام بگذارم چه می گویی که بیگه شد ؟ سحر شد؟ بامداد آمد ؟ فریبت می دهد برآسمان این سرخی بعد از سحر گه نیست حریفا گوش سرمابرده است این یادگار سیلی سرد زمستان است و قندیل سپهر تنگ میدان مرده یا زنده به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود پنهان است حریفا رو چراغ باده را بفروز شب با روز یکسان است شب با روز یکسان است ....
فرستنده متن : محمد حسن نظري
متن ترانه داد در تاریخ شنبه ۱۶ ارديبهشت ۱۳۸۵ و ساعت 8:59:00 AM ارسال شده است.
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter