شب بود بیابان بود زمستان بود

بوران بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود

از سردی افسرده و بی‌جان بود


از بهر آن سیمینبر خوشگل

از جسم و جان خود بودم غافل


میکوشیدم بهرش از جان و دل

میبردمش با خود سوی منزل


گیسویش، از باد و باران گشته آشفته

در مویش گویی مروارید غلتان خفته


طی شد راه دشوار، آخر بر من و یار

با بوسه‌ای گرمی به او دادم

با لبهای چون قند، بر رویم زد لبخند

برد آنهمه رنج و غم از یادم

فرستنده متن : روزبه

متن ترانه شب بود بیابان بود 9 سال و 5 ماه پیش در تاریخ 2005/04/24 و ساعت 11:30:00 ق.ظ ارسال شده است.

اصلاح متن و مشخصات آهنگ | نسخه آماده چاپ

Shab Bood Biaboon Bood Lyrics and Persian Music

This page was generated in 0.01 seconds.
© TIRIP Persian Music بهمن 1380 تا 1393