متن ترانه شب بود بیابان بود فریدون فرخزاد آهنگ آلبوم شب بود بیابان بود

جستجو

در

فریدون فرخزاد » شب بود بیابان بود » متن ترانه شب بود بیابان بود

شب بود بیابان بود زمستان بود

بوران بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود

از سردی افسرده و بی‌جان بود

از بهر آن سیمینبر خوشگل

از جسم و جان خود بودم غافل

میکوشیدم بهرش از جان و دل

میبردمش با خود سوی منزل

گیسویش، از باد و باران گشته آشفته

در مویش گویی مروارید غلتان خفته

طی شد راه دشوار، آخر بر من و یار

با بوسه‌ای گرمی به او دادم

با لبهای چون قند، بر رویم زد لبخند

برد آنهمه رنج و غم از یادم

فرستنده متن : روزبه

متن ترانه شب بود بیابان بود در تاریخ يکشنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۸۴ و ساعت 11:30:00 AM ارسال شده است.