ای خانه ی ویرانی سرای سرگردانی جهان جنون میگیرد وقتی مرا میخوانی ای میهن جان مزدگی خاک پریشان مردگی یاد کدامین غنچه ای؟ در فصل ویران مردگی
***
تو را نوازش میکنم بوسه به زخمت میزنم میشویمت با اشک,با آه
***
زیبای در زنجیر من ای زخمی زبون شده غول عصب بریده ی از خود به وحشت امده از خانه تا جهان شدن اینتو و این صدای من طغیان کن و نعره بزن
***
تو را نوازش میکنم بوسه به زخمت میزنم میشویمت با اشک با آه
*** ای میهن خاموش من غول جراحت پوش من شکفته غربت پیش رو تن یله کن بر دوش من از خانه تا جهان شدن این تو و این صدای من طغیان کن و نعره بزن
***
تو را نوازش میکنم بوسه به زخمت میزنم میشویمت با اشک با آه |