گل نازه پرپره من آخرین همسفره من جای لبهای قشنگت مونده روی بستر من ای که شعر تلخ اشکات قصه غربت من بود عین اون نفس کشیدن دیدنت عادت من بود گل نازه پرپرم ای همدم به نبودنت باید عادت کرد تو یه حرف تازه بودی واسه من قصه دو نیمه و یکی شدن تو به عشق یه معنی یه تازه دادی طپش یه قلب و گرمای دو تن میون دفتر شعرام بهتن سفید هر برگ با همون خط قشنگت تو نوشتی یا تو یا مرگ ای رفیق نیمه راهم میدونم که تو نمردی ولی وقتی رفتی انگار پیش چشمام جون سپردی
فرستنده متن : هربرت
متن ترانه گل ناز پر پر من در تاریخ يکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ و ساعت 1:56:00 AM ارسال شده است.