{در دستگاه ابوعطا}
آمد سحري ندا ز ميخـانهء ما
كـاي رنـد خـراباتـي ديوانهء ما
برخيز كه پر كني پيمانهء مي
زان پيش كـه پر كنند پيمـانهء ما
***************
وقت سحراست خيز اي مايهء ناز
نرمك نرمك باد خنك چنگ نواز
كـانان كه بجـاينـد نپاينـد بسي
وآنان كه شدند كس نمي آيد باز
***************
برخيز و مخور غم جهان گذرا
خوش باش و دمي به شادماني گذران
در طبع جهان اگر وفايي بودي
نـوبت به تـو خود نيـامدي از دگران
***************
جاميست كه عقل آفرين ميزندش
صد بوسه زمهر بر جبين ميزندش
اين كوزه گردهرچنين جام لطيف
مي سازد و باز بر زمين ميزندش
**************
تا دست به اتفاق بر هم نزنيم
پايي ز نشاط بر سر غم نزنيم
خيزيم و دمي زنيم پيش ازدم صبح
كين صبح بسي دمد كه ما دم نزنيم
**************
اين قافله عمر عجب مي گذرد
درياب دمي كه با طرب مي گذرد
ساقي غم فرداي حريفان چه خوري
پيش آر پياله را كه شب ميگذرد
***************
اي كاش كه جاي آرميدن بودي
يا اين ره دور را رسيدن بودي
يا از پس صد هزار سال از دل خاك
[  آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ] چون سبزه اميد بر دميدن بودي
***************
از من رمقي به سعي ساقي مانده است
از صحبت خلق بي وفائي مانده است
از باده دوشين قدحي بيش نماند
از عمر ندانم كه چه باقي مانده است
فرستنده متن : صادق عارف
| 
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
