نازار دلي را كه تو جانش باشي ، معشوقه پيدا و نهانش باشي
زان مي ترسم كه از دل آزردن تو ، دل خون شود و تو در ميانش باشي

داني كه به ديدار تو چونم تشنه ، هر لحظه كه بينمت فزونم تشنه
من تشنه آن دو چشم مخمور تو ام ، عالم همه زين سبب به خونم تشنه

ارسال متن توسط : سید ضیاءالدین غیاثی