سال ِ بیباران جُلپارهییست نان به رنگ ِ بیحُرمت ِ دلزدهگی به طعم ِ دشنامی دشخوار و به بوی تقلب.
ترجیح میدهی که نبویی نچشی، ببینی که گرسنه به بالین سر نهادن گُواراتر از فرودادن ِ آن ناگُوار است.
سال ِ بیباران آب نومیدیست. شرافت ِ عطش است و تشریف ِ پلیدی توجیه ِ تیمم. به جِدّ میگویی: «خوشا عَطْشان مردن، که لب تر کردن از این گردن نهادن به خفّت ِ تسلیم است.»
تشنه را گرچه از آب ناگزیر است و گشنه را از نان، سیر ِ گشنهگیام سیراب ِ عطش گر آب این است و نان است آن!
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter