پرتوی که می تابد از کجاست ؟ یکی نگاه کن در کجای کهکشان می سوزد این چراغ ِ ستاره تا ژرفای ِ پنهان ِ ظلمات را به اعتراف بنشاند انفجار خورشید ِ آخرین به نمایش اعماق غیاب در ابعاد دلهره آن ماه نیست دریچه ی ِ تجربه است تا یقین کنی که در فراسوی ِ این جهاز ِ شکسته سُکان نیز آنچه می شنوی ساز ِ کج کوک ِ سکوت است تا یقین تنها ماییم من و تو نظارگان ِ خاموش ِ این خلاء دل افسردگانِ پا در جای حیران ِ دریچه های ِ انجماد ِ همسفران دَستادست ایستاده ایم حیرانیم اما از ظلمات ِ سرد جهان وحشت نمی کنیم نه وحشت نمی کنیم ترا من در تابش فروتن ِ این چراغ می بینم آنجا که تویی مرا تو در ظلمتکده ی ِ ویرانسرای ِ من در می یابی اینجا که منم
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter