تو بی نهایت شب وقتی نگاهت می خندید

چشمهای خیره ی من اندوه تو نمی دید

چرا غریبه بودم با غربت نگاهت اسیرمو ندیدم چشمت بی گناهه

کاشکی برای قلبت یه آسمون می ساختم

روح بزرگ تورو چرا نمی شناختم

اینه گریه می کرد وقتی تورو شکستم ستاره پشت در بود وقتی درارو بستم

تو بودیو سکوتو غروب سرد پاییز باغچه رو زیرورو کرد اول گرد پایی.

[ آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ]

فرستنده متن : ماندانا نعیمی