ساز دل اون روزا سر صدایی داشت باغچه خلوت دل هوایی داشت دل با اون همسایه های مهربون چه صفا و چه برو بیایی داشت
آدمای اون روزا عشقای پوشالی نداشتن عاشقای اون زمونه دل تو خالی نداشتن رسم دل اون روزا دلدادگی بود سنت عشق فقط سادگی بود همه چی کنج خونه دلخوشی بود زندگی زندگی بود زندگی زندگی بود زیر سقف آلاچیقت همیشه بهارو داشتی به تموم خاک لونت دونه عشقو می کاشتی هر کسی خونه و سایه بونی داشت توی سینه دل مهربونی داشت هر کسی خونه و سایه بونی داشت توی سینه دل مهربونی داشت ساز دل اون روزا سر صدایی داشت باغچه خلوت دل هوایی داشت دل با اون همسایه های مهربون چه صفا و چه برو بیایی داشت