بابا از وقتی که تیغ گذاشتی زیر قلوی مامان
اینو فهمیدم که خیلی زود باید وایسم رو پاهام
چیز دیگه ای ندیدم ولی شنیم با گوشام
چون قفل در اتاق نمیذاشت ببینه چشام
بابا یادته اون روز از مدرسه رسیدم خونه
گفتی پسرم دیگه بابا پیش تو نمیمونه
بابا من فقط 9 سالم بود با چشمای خیس
تو با این کارت گفتی که اون بالا خدایی نیست
اونی که اون بالا نشسته همیشه گفت که دوبرم
من شکنجه کشیدم حتی تو شکم مادرم
این درست بود مامان با یه هیولا زندگی کنه؟
این هیولا قول داده بود آدما رو له بکنه
دستای من همیشه یه کلب بدکینو میساخت
که حتی آینه ی آسمون تصویرمو میباخت
منو سایه ها تو خیابون همراهی میکرد
شلاق سرد جاده منو تو تنهایی میزد
چرا من از بین این همه آدم
اسیر تنهایی جادم؟
میخوام بمیرم اما نمیشه
روی پام وایسادم
صدای ناله ی خیابونا از رد پای من
شنیده میشه من میترسم از سایه های شب
اخه تا کی پیاده ؟ پایان خط جاده
کجاست؟ چرا من میشکنم با یه حرف ساده؟
اجتماعی فردا ؟ یا تولد غمها؟
رو در رویی با بهار؟ یا شایدم به فنا؟
اینا آینده همیشه نورانی من
که همیشه خورده به هوای طوفانی شب
تصویر باد و ناله های شب و خیابونم
تخسیر منه که اسیر تب و بیابونم
خدایا تمام شبای منو بگیر ازم
چون که دیگه تاریکی رو به جونم نمیخرم
میخوام آزاد زندگی کنم با زخم تنم
حتی اگه واسه آزادی آبرومو ببرن
اما فقط از گذشته کوله باری یادگار
برام مونده از یه عدد خیلی تا هزار
چرا من از بین این همه آدم
اسیر تنهایی جادم؟
میخوام بمیرم اما نمیشه
روی پام وایسادم
بابا من گریه نکردم سر قبر تو چون
بهم گفتی واسه مرگ آدما شادی بکن
من هیچی نبودم جز یه آدم و تن و لش
فکر نکن لحظلت بدون تو به خوبی گذشت
حرفای همون مدت کوتاهی که بودیم باهم
بزنه پسرم جلوی قاب رو دیوارم
بابا بلند شو بهم بگو که هنوز بیدارم
چون که هنوزم واسه تو حرف گفتنی دارم
[  آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ] مادر بدش میومد از پدرناتنی من
واسه همین 5 سال قیدمو به راحتی زد
مامان حالا پشیمون شدی از کار بدت؟
بدون که آغوش گرم تو همیشه مال منه
من نمیتونم بگزرم هیچ وقت از خوانوادم اینو بدون
گفته بودم رضا شادی هارو میده بتو نشون
تا وقتی من زندم نمیذارم یه تار موی تو
از عذاب سفید بشه چون همیشه می دی بوی گل
ارسال متن توسط :  محمد اردکانی نژاد
| 
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
