ایران ترانه

فروغ فرخزاد » تنها صدا است که می ماند » متن ترانه ترانه شماره 14

» خواننده : فروغ فرخزاد
» آلبوم : تنها صدا است که می ماند
» آهنگ : ترانه شماره 14
کاور آلبوم تنها صدا است که می ماند
آیا دوباره گیسوانم را

در باد شانه خواهم زد؟

آیا دوباره باغچه ها را بنفشه خواهم کاشت؟

و شمعدانیها را

در آسمان پشت پنجره خواهم گذاشت؟

آیا دوباره روی لیوانها خواهم رقصید؟

آیا دوباره زنگ در مرا به سوی انتظار صدا خواهد برد؟

به مادر گفتم: « دیگر تمام شد »

گفتم: « همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد

باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم»



انسان پوک

انسان پوک پر از اعتماد

نگاه کن که دندانهایش

چگونه وقت جویدن سرود می خوانند

و چشمهایش

چگونه وقت خیره شدن می درند

و او چگونه از کنار درختان خیس می گذرد:

صبور،

سنگین،

سرگردان.

در ساعت چهار

در لحظه ای که رشته های آبی رگهایش

مانند مارهای مرده از دو سوی گلوگاهش

بالا خزیده اند

و در شقیقه های منقلبش آن هجای خونین را

تکرار می کنند

سلام

سلام

فرستنده متن : ماندانا نعیمی

Track 14 Lyrics and Persian Music

اصلاح متن و مشخصات آهنگ     نسخه آماده چاپ