اين لباي گرم اونه كه ميتونه لب ها مو تا خنده واكنه
اين صداي قلب اونه كه ميتونه از تنم غمو رها كنه
اين بارون اشك منه كه قصه شبهاي تنها سرودنه
اين سايه بخت منه كه پشت اين پرده سياه بودنه
من يه گل هزار پرم كه پاي هر پرم يه خاره
داغ تابستون رو سرم اماتنم پر از بهاره
اون با ستاره همسفر من گل داغ خورشيدم
سياهتر از بخت بدم رنگي به دنيا نديدم
امشب
مهتاب
با منه تا وقت سپيده
فردا
فردا
لحظه ديدار اميده
اون كه لبم منتظر ململ داغ رو لباشه
يه شب مياد كه قلب من خسته تر از زنگ صداشه
وقتي بياد با خنده هام ابرارو بارون ميكنم
تو جنگل سبز چشام خورشيد و مهمون مي كنم

[ آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ]

فرستنده متن : میترا