( خشمگین و مست و دیوانه ست. )2 خاک را چون خیمه ای تاریک و لرزان بر می افرازد. باز ویران می کند زود آنچه می سازد. همچو جادویی توانا، هر چه خواهد می تواند باد.
پیل ناپیدای وحشی باز آزاد است.
( مست و دیوانه، بر زمین و بر زمان تازد.)2 کوبد و آشوبد و بر خاک اندازد.
چه تناورهای بارومند، و چه بی برگان عاطل را، که تکانی داد و از بن کند. خانه از بهر کدامین عید فرخ می تکاند باد؟
لیکن آنجا، وای ... ( با که باید گفت؟ )2
بر درختی جاودان از معبر بذل بهاران دور، وز مسیر جویباران دور،
آشیانی بود؛ مسکین در حصار عزلتش محصور؛ آشیان بود آن، که در هم ریخت، ویران کرد، با خود برد ... آیا هیچ داند باد؟
( خشمگین و مست و دیوانه ست. )2 خاک را چون خیمه ای تاریک و لرزان بر می افرازد. باز ویران می کند زود آنچه می سازد. همچو جادویی توانا، هر چه خواهد می تواند باد.
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter