من تذروی خوش سرودم از دیار نغمه خوانی رشته بند گردن من این سرود آسمانی بال من بگشا و از بندم رها کن پایم از این رشته های بسته وا کن تا فضای آسمان بیکرانه پر کنم با نغمه های جاودانه بال من بگشا و از بندم رها کن پایم از این رشته های بسته وا کن تا فراز کوه و صحرا دشت و دریا پر کشم پر کشم تا بیکرانها پرکشم تا گریزم از نیاز اب و دانه، آشیانه، پر کشم پرکشم تا بی نشانها پرکشم پرکشم تا بگذرم از رنج و از درد زمانه بال و پر شویم سحر در چشمه پاک ترانه بال من بگشا و از بندم رها کن پایم از این رشته های بسته واکن...
« ترانه از بیژن ترقی ، آهنگ از استاد تجویدی در دستگاه ماهور »