ای سپیــده دم سپیــده دم بتــاب بر کرانـــــه ها ای بـهـار نو بیــابیــا که تشــنه اند جوانــــــــه ها چون دم سحر به هر طرف گذر ای خجسته پیـک گر که عاشقی قدم بنه چو بوی گل به خانــه ها
*************************** ای گذشتـه از کنــار لالــه های بـــــاغ غافلی چرا ز سـوز سینـــــه های داغ غنچه را ببین غمین ز محنت خــــزان یک زمان بگیر از این فسردگان سـراغ
*************************** گر خزان شود گلی ای وای مـا بشکند اگر دلی ای وای مــــــا ای دریغ اگر گلی پرپر شــــــود غم رسد به بلبلی ای وای مـا
*************************** بیـــا که با شــــوری جاودانـــه به همدلی کوشیم عاشقانـه به شاخ گل گیریم اشیــــانـــه که ســـر کنیــم به همدلــــی به هم نوایی در چمن ترانــــه
*************************** بیـــــا که در باغ سبــــــــز ایمان چو عاشقان بندیم عهدو پیمان که هستی خود را بهر انســـان فـــــدا کـنیـــــمفـــــدا کنـیـــــم که تا ســـر ایـد رنج تیـــره روزان
*************************** بیــا که تا چـــــون ابر نوبهــــــــاران گهر بپاشیم بر شکــــــــــوفه زاران بیا چو باران گـرد غــم بشــــوییــم به لطف و مهر از چهره های یـاران
*************************** بیا که چون کبوتــر نوا ز سر بگیریــــم فضای عاشقی را به زیر پر بگیریــــم
*************************** بیــا که تا چـــــون ابر نوبهــــــــاران گهر بپاشیم بر شکــــــــــوفه زاران بیا چو باران گـرد غــم بشــــوییــم به لطف و مهر از چهره های یـاران
*************************** بیا که بستان شد شکوفه باران به گوش جان بشنو نوای بــاران اگر دلی داری بیــــــا قـــــــدم نه به دامنی از گل به کوی یـــــاران
*************************** چو مهر و الفت گشته حاصل مــــــا شده فــــــــروزان خانــــه ی دل مــا قسم به جانان مهر جان فروز است به بزم هستی شمع محفــــــل ما
*************************** بیا که بستان شد شکوفه باران به گوش جان بشنو نوای بــاران اگر دلی داری بیــــــا قـــــــدم نه به دامنی از گل به کوی یـــــاران
*************************** چو مهر و الفت گشته حاصل مــــــا شده فــــــــروزان خانــــه ی دل مــا قسم به جانان مهر جان فروز است به بزم هستی شمع محفــــــل ما
*************************** بیــا که تا چـــــون ابر نوبهــــــــاران گهر بپاشیم بر شکــــــــــوفه زاران بیا چو باران گـرد غــم بشــــوییــم به لطف و مهر از چهره های یـاران