به هزار زبان
ولوله بود.
بیداری
از افق به افق میگذشت
و همچنان که آواز دوردست گردونهی آفتاب
نزدیک میشد
ولولهی پراکنده
شکل میگرفت
تا یکپارچه
به سرودی روشن بدل شود.
پیش بازیان
تسبیح گوی
به مطلع آفتاب میرفتد
و من
[ آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ] خاموش و بیخویش
با خلوت ایوان چوبین
بیگانه میشدم.
ارسال متن توسط : بارانی ...
ارسال MP3 توسط : بارانی ...
|