جوجه ای در آشیانه
گلی در جزیره
ستاره ای در کهکشان.
□
با پیشانی بلندت به جِرمی اندیشیدی
که در پوسته می رُست
تا باغچه را
به نغمه
سرشار کند
همچنان که عصاره ی خاک
از دهلیز ساقه می گذشت
تا چشم انداز تابستانه را
به رنگی دیگر
بیاراید
بر جزیره ای که می گذرد
با گردش تپنده ی روزان و شبان
از برابر خورشیدی
که در خود
می سوزد.
□
تو میلاد را
دیگر بار
در نظام قوانینش دوره می کنی،
[  آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ] و موریانه ی تاریک
تپش های زمانت را
می شمارد.
9 آبان 1351
ارسال متن توسط :  بارانی ...
ارسال MP3 توسط : بارانی ...
| 
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
