رفت آن که مهربان بود رویای عاشقان بود اکنون بی اوچو طوفانم آرامشی ندارمباعشق دیرینم بنگر چه غمگینم اکنون چه باید کرد دورازتوتنهایی آتش برجانم زد ماندم بااندوه ودرد. نشسته برمن غم فراغ بی توای آرزوی من سحرشود شام حسرتم گربیایی به سوی من چشم ودل امید من در پی تو دوید روزگارجوانیم رفت وپیری رسید باکه گویم حکایت دل طرب فزایی کو باکه گویم شکایت دل هم آشنایی بود.
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter