به تو تکیه داده بودم نفست چاره ی من بود اون غریبه با نگاهش دل آواره ی من بود به تو دلسپرده بودم به خیالم موندگاری توی جاده های غربت منو تنها نمی ذاری به خیالم که بهارو با تو پشت سر می ذارم برگای زرد خزونو واسه تو هدیه می یارم به خیالم که زمستون فصل رویایی فرداست رسم این زمونه ی پیر غافل از دلای تنهاست به تو تکیه داده بودم نفست چاره ی من بود اون غریبه با نگاهش دل آواره ی من بود کاش می دونستی که اشکام پشت دیوار غروره بغض خاموش نفسهام مثل پروانه صبوره کاش می دونستی که این من کنج تنهایی اسیره واسه چیدن ستاره دیگه افسوس خیلی دیره
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter