باز هم این صدای تیک تاک مدام یک تبر داره به ریشه ام می زنه انتظار تو مثل زهره برام دو تا عقربه هست که نیشم می زنه عشق ناشناس و ریتم شیش و هشت لب این اسکله های بی قرار مثل آب از سر هفته ها گذشت ترن خالی از ایستگاه قطار
می دونم هر کی باشی و هر کجا عین مهتابی توی اردیبهشت می زنم به قیل و قال کافه ها قهوه و فال و امید و سرنوشت یکی انگار توی گوش من می گفت چی نشستی ، رازت رو فاش می کنی کوله پشتیت رو ببند و راه بیفت ته این جاده ها پیداش می کنی
وسط فنجون داغ سرنوشت افتاده یک خط ساکت سفید توی رویای خوش اردیبهشت کی اومد یک جاده ی برفی کشید اگه عاشقی به این سادگی بود آدم ها راحت به هم می رسیدن آدم های یکی بود یکی نبود جاده ها رو واسه کی می کشیدن
باز هم این صدای تیک تاک مدام یک تبر داره به ریشه ام می زنه انتظار تو مثل زهره برام دو تا عقربه هست که نیشم می زنه عشق ناشناس و ریتم شیش و هشت لب این اسکله های بی قرار مثل آب از سر هفته ها گذشت ترن خالی از ایستگاه قطار
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter