ای نجیب از تن این جاده کور سایه خسته و تنهامو بگیر دعوتم کن به صداقت به بهار از من این سردی دستامو بگیر
ای نجیب مهربون چشمای تو حرمت اوج و به آسمون میده دعوتم کن به همه پنجره ها که پریدن و به من نشون میده تو تنت عاطفه گندمزار تو بلور خنده هات بوی گلاب تو صدای رویش دوباره ای واسه گلبرگای پرپر روی آب
ای نجیب از تن این جاده کور سایه خسته و تنهامو بگیر دعوتم کن به صداقت به بهار از من این سردی دستامو بگیر
ای نجیب مهربون چشمای تو حرمت اوج و به آسمون میده دعوتم کن به همه پنجره ها که پریدن و به من نشون میده تو تنت عاطفه گندمزار تو بلور خنده هات بوی گلاب تو صدای رویش دوباره ای واسه گلبرگای پرپر روی آب
ای نجیب از تن این جاده کور سایه خسته و تنهامو بگیر دعوتم کن به صداقت به بهار از من این سردی دستامو بگیر
من یه تنها یه پریشون یه غریب میکشم سایمو رو سنگای سخت پرم از خاطره ی در به دری مثل افتادن برگ از یه درخت
پیرهن من نه سفیده نه سیاه سینه ریزم نه از آهن نه طلا دعوتم کن توی چشمات به حریر یا تو دستات به غرور مخملا
عاشق وسوسه سیاهیه دل من با همه بی گناهیاش دعوتم کن به همون ماه نجیب که شب و دوست داره با سیاهیاش
ای نجیب از تن این جاده کور سایه خسته و تنهامو بگیر دعوتم کن به صداقت به بهار
فرستنده متن : ابراهیم
متن ترانه دعوت در تاریخ يکشنبه ۲۶ آبان ۱۳۸۷ و ساعت 6:30:00 AM ارسال شده است.
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter