هموطن من ، خونِ تنِ من اشکاتو پاک کُن از اینهمه غم ، جان به لب آمد پر بگیر با من هموطن ِ من ، خونِ تنِ من زخمِ تنِ تو ، زخمِ دلِ من
هموطن ِ من ، سیمرغِ من شو پر بگیر با من از اینهمه غم ، فریاد و فریاد پر بکش با من همراهِ مردم آرام نگیریم در این گذرگاه اگر بمیریم آوازِ من شو ، همسازِ من شو تا اوجِ قله پروازِ من شو
بنیادِ غمو بَر کَن ، دیوارِ شبو بشکن با نور بزن صد پُل ، بگذر تو از شبها هموطنِ من ، خونِ تنِ من زَخم تنِ تو ، زخمِ دلِ من
این بارِ غَمِ ماسخت است و سنگین باید که گذر کرداز بودِ ننگین هر خوشه که چیدند از تاکِ جنون بود هر نان که خوردند آغشته به خون بود هر خیزشِ امروز آرامش ِ فرداست هر مشعل روشن خورشید شبِ ماست دشتا همه خشکن ای اَبرِ بهاران بر دشت ببارید/ 2
هموطن ِ من،خونِ تنِ من اشکاتو پاک کن از اینهمه غم فریاد و فریاد پربکش با من سیمرغِ من شوهمسفرم شو پر بگیر ، پر بگیر، پر بگیر با من