ورس 1: بیا به گذشته بریم و از این روزگار // سر کلاس انشاء و آموزگار دیگه تو آسمونه آبیه بدونه دود // بگید تابستونه امسالتون چگونه بود صدای من میلرزه وقتی که میشینه تو حلقم // خاطراته همه مثل یه تیره تو قلبم ولی من تو دست نوشته هام غم داشتم // کلی حرف نگفته تو دلم انباشتست خیلی بد میشه ، اگر از این حرفا // چیزی بفهمه از زندگیم بغل دستیم یعنی خون همه آدما از من رنگین تره // که باره رو دوشه من از همه سنگین تره به هر دوستی رسیدیم ، حقمونو خورد و گفت // علی یارت هر کی اوضامونو دید گفت حتما" حکمتی داره ، من نمیخوام قسمتم این باشه // یه روز بلا سرم نیاد کائنات از هم میپاشه
کروس: فهمیدم ، حتی تو گریه هامم خندیدم نه! یه روزه خوشم ندیدم ، اما باز واسه فردا جنگیدم جنگیدم من
ورس 2: وای! بگو میشه یعنی // چشامو باز کنم ببینم تو پیشه منی ولی رفتی و نسبت به من انگاری به کل تو غافلی // عیب نداره توام مثل همه آدما مسافری پس پای اونا نشین ، چون ماله تو نیستن // آدمایی که میخوای تو ماله اونا بشی تا خودمو میبینم به اصطلاح میفهمم // خوشبختی جنه و ما "بسم الله" منم که خالیه دست و بالم // تا شروع میکنم دوباره کسب و کارم هر کی میگفت مبارکه بچرخه براتون چرخش // همونا چوب میذاشتن فردا لا چرخش هر بار که نتونستم رویاهامو بکشم // از خودم پرسیدم من تقاصه کدوم گناهامو میچشم هی! شاید فردا اوضاع بهتری شد // ولی فردا همین دیروز بود که سپری شد
کروس: فهمیدم ، حتی تو گریه هامم خندیدم نه! یه روزه خوشم ندیدم ، اما باز واسه فردا جنگیدم جنگیدم من من بیشه ام ، میرم تو تاریکی ها گم میشم میونه جاده های پر پیچم ، میجنگم و نمیبازم بی شک
ورس 3: من نمیخواستم که بزرگ بشم ، باری به هر جهت // پس دوییدم تو زندگیم سمت کاری که ارجع هست اگه نمیخوای شاگرد باشی باید میرزا بشی // ولی هر کی که به ما رسید یا تنه زد ، یا که زیر پا کشید تو حسودی نکردی به هر کی که پایینشی // ولی هر کی دستش بهت نرسید تو رو پایین کشید با یه روح چروکیده از کمر تا شدم // ولی ، هر بار که زمین خوردم دوباره پا شدم دورم پره از فردینایی که نامردن و // به اسم برادری نابرادری ها کردن و چیه؟ توام غمه حرفم میگیره // یا نشستی رو به روم و خندت میگیره تو داشتن روزای سخت بیشترین نمره رو دارم // این انشاء آورد روزای عمرم و یادم ولی به خدا با همه گل و لای رجونم // میجنگم با تک تک سلولای وجودم