شب آشیان شبزده چکاوک شکسته پر رسیده ام به ناکجا مرا به خانه ام ببر کسی به یاد عشق نیست کسی به فکر ما شدن از آن تبار خودشکن تو مانده ای و بغض من از این چراغ مردگی . از این بر آّب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر . شهر یار نیست از این چراغ مردگی . از این بر آّب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر . شهر یار نیست مرا به خانه ام ببر . ستاره دلنواز نیست سکوت نعره میزند . که شب ترانه ساز نیست مرا به خانه ام ببر که عشق در میان نیست مرا به خانه ام ببر اگر چه خانه . خانه نیست از این چراغ مردگی . از این بر آّب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر . شهر یار نیست مرا به خانه ام ببر . ستاره دلنواز نیست سکوت نعره میزند . که شب ترانه ساز نیست مرا به خانه ام ببر که عشق در میان نیست مرا به خانه ام ببر اگر چه خانه . خانه نیست از این چراغ مردگی . از این بر آّب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر . شهر یار نیست
اصلاح متن و مشخصات آهنگ
نسخه آماده چاپ
IranSong on Facebook
IranSong on Twitter