آن روز در اين وادي پاتاوه گشاديم که مردهئي اينجا در خاک نهاديم.
چراغاش به پُفي مُرد و ظلمت به جاناش درنشست اما چشمانداز جهان همچنان شناور ماند در روز جهان.
مردهگان در شب خويش از مشاهده بيبهره ميمانند
اما بند ناف ِ پيوند هم ازآندست به جاي است.
واگرد و به ديروز نگاهي کن: آن سوي فرداها بود که جهان به آينده پا نهاد.
[ آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ]
فرستنده متن : محسن
ارسال MP3 توسط : بارانی ...
|